
Het is alweer een maand geleden. een maand nadat mijn lichaam even was uitgestreden .
Een maand na de schrik van mijn leven.
een maand nadat ik mijn vage klachten helaas de naam kanker moest geven.
Een maand nadat ik alles wat ik had bereikt even in elkaar zag zakken. en mijn normale dagelijkse leven niet meer op kon pakken.
Opeens kwam ik in de ergste nachtmerrie terecht. en wordt de weg naar gezondheid weer een gevecht.
Opeens werd het leven met de dag. en met alles rekening houden of het wel kan en mag.
Nu bestaat mijn leven voor 8 maanden uit chemo, zwak voelen en weer aansterken. maar vooral alle gevolgen van deze verschikkelijke ziekte verwerken.
In plaats van aan me toekomst te kunnen bouwen. wordt het nu een kwestie van op me eigen lichaam vertrouwen.
Het doet pijn en geeft verdriet. maar gelukkig ook de sterkte die men in mij ziet.
Ik zal vechten en ertegen strijden. en mezelf van deze ziekte bevrijden.
Want al zetten dit mijn leven stil. aan deze ziekte overgeven is wel het laatste wat ik wil