
Hallo Allemaal,
Woensdagmiddag is de hulp geweest maar later dan verwacht. Ik wachten en wachten maar om 14.00 nog niemand. Dus maar even gebeld, blijkt dat ze was ingepland van 14.30 tot 16.30, dus 2 ipv 3 uur.
Foutje van hun. Komt er een aardige jonge vakantiekracht die het tempo niet erg hoog heeft liggen maar goed we zijn blij met het feit dat we hulp kregen en ik hield me maar stil.
Donderdagochtend kon ik Dion en Larissa niet wegbrengen naar de KDV alsmede school ivm de 7 tot 10 dagen waarin ik het meest vatbaar ben maar heb wel lekker gewerkt en vanuit het werk door naar de gyneacoloog voor de nacontrole ivm de kleine operatie die ik heb ondergaan in juli. (wat kan er in 6 weken veel gebeuren he?). De arts wist al van de uitslag af en had mij van te voren nog even gebeld en dat was erg fijn. Maar goed hij heeft voor de zekerheid nog wat monsters genomen om zeker te weten dat ik geen ontstekingen en dergelijke heb aangezien ik door de chemo minder weerstand heb. (Hij dacht dat ik nog met de chemo moest beginnen, dus dat was wel grappig). Toen heb ik Dion bij een lieve schat opgehaald ben ik doorgegaan naar huis.
Ik was wel heel erg moe maar wel heel blij dat dat gedeelte bij de arts goed was. Omdat mijn rechter eierstok kapotgestraald wordt zal mijn linker eierstok alles verder overnemen maar we hebben afgesproken als ik toch nog tijdens de kuur klachten zou krijgen dat ik dan altijd kan bellen en langs kan komen. Tevens als ik uitbehandeld ben moet ik 2 maanden wachten en dan wordt de hormonenspiegel bekeken en dan moet alles echt goed zijn. (Kankervrij!!!)
Maar goed dat is pas toekomstmuziek. Vrijdagochtend kon ik weer de kids niet wegbrengen maar heb wel gewerkt. Vrijdagochtend werd ik mobiel gebeld met de mededeling dat de huishoudelijke hulp ziek was en dat ze een vervanging aan het regelen waren. :devil: Ik had er niet zo heel veel vertrouwen in :devil: dus een lieve schat gebeld met de vraag of ze evt 's middags tijd had om me te helpen, ik kreeg de pruiken mevrouw ook nog...het was best wel druk allemaal. En de schat zou komen en dat was heel fijn!:clap:. Uiteindelijk weer hele jonge vakantiekracht gekregen die wel heel erg haar best deed maar het tempo lag nog lager dan degene die woensdag kwam. Ik heb namelijk 3,5 uur voor het schoonmaken en 2,5 uur voor de was. Deze meid heeft in 3 uur beneden afgestoft, stofgezogen en gedweild. (40 minuten stofzuigen?..)
Gelukkig was lieve G. er en die heeft gestreken, was mijn klankbord tijdens de pruikenmevrouw, en heeft de badkamer schoongemaakt (jaja die was woensdag ook gedaan maar wat zei voor water uit de badkamer haalde daar wordt je niet blij van.:hammer::protest:. Besteed je het al uit omdat je het lichaamlijk niet meer redt en dan gebeurt het niet goed terwijl hygiëne zeker nu zo belangrijk is.:dead: Wat moeten we hier nu mee?
Maar goed.. de pruikenmevrouw was heel lief maar de tranen zaten me erg hoog hoor. Ik durfde ze eerst helemaal niet eens aan te raken. Ik vond het dood eng. Ik heb nu nog haar en straks niet en dat besef ik wel degelijk maar straks met een pruik of een buff word ik nagestaard, dat gaat zeer doen. En daar voel ik me nu al goed klo... onder. Uiteindelijk een leuke pruik uitgezocht in het kleurgenre wat ik nu ook heb maar met lichte slag. Ze laat me nog 1 zien met krul en dan moet Johan ook maar kijken wat hij er van vindt. Ik grap er wel heel veel over maar toch....ben echt nog nooit kaal geweest ben met haar geboren. Het komt wel weer, dat weet ik ook wel en ik weet ook waarvoor ik het doe maar ben toch wat trotser dan ik dacht:$
Aangezien ik vrijdag een goede dag had (lichaamlijk) zijn we toch uit eten gegaan. Dat was super! We waren 11 jaar getrouwd en spraken eerder over 12,5 jaar maar we praten daar nu maar niet meer over. Hopelijk volgend jaar weer samen uit eten. Johan gaf wel aan mijn blogs niet te lezen omdat hij het te confronterend vindt. We praten wel over het een en ander maar hij wil het pas lezen als alles achter de rug is. Dan printen we het af als het niet in boekvorm kan worden uitgegeven (red. zie onder mijn tips tenpages.com) Mijn maag wist niet wat het overkwam...heb in weken niet zo veel gegeten maar goed het was super. Heb een rosé gedronken maar daarna maar niets meer want weet eigenlijk niet of ik wel alcohol mag met de chemo. Weer een boefje geweest per ongeluk maar heb er geen last van gehad gelukkig.
Na het eten zijn we ook gelijk naar huis gegaan want ik was wel heel erg moe dus nazitten hebben we niet gedaan. Het was zo fijn even dit te mogen doen want we waren er van uitgegaan dat we helemaal niets bijzonders met zijn 2en konden doen dus weer een mooi cadeautje erbij.
Vanochtend was Dion om 5.45 wakker en ik dus ook. Johan was heel erg moe en ligt nu nog te slapen. Ik heb (bewust!) hem laten liggen en heb zelf de boodschappen gedaan (was om 8.15 in de winkel dus was het nog erg rustig) en snel gewinkeld aangezien het eigenlijk nu niet zo heel verstandig is. Zelfs een cassière bij de supermarkt wist het al en ik ken haar niet eens van naam, alleen van gezicht. Tamtamtam gaat snel in Emmen. Daar moet ik nog wel aan wennen hoor.
Straks ga ik met Dion weg en heeft Larissa haar feestje en Johan met W. zijn handen vol aan de kleuters. Een camera hebben we al liggen dus zal ik het achteraf zeker kunnen bekijken maar ben er wel heel verdrietig onder. Net zoals het feit dat ik voor het eerst in mijn leven zondag niet op de verjaardag van mijn moeder kan komen aangezien ze een luchtweginfectie heeft en dat is voor mijn gezondheid nu uit den boze.:'(
Ik moet nog aan heel veel dingen wennen maar moet denk ik eerst nog steeds accepteren en dat blijft moeilijk.
Barbara