Detail

Terugblik chemo 1a

Wat een geschenk zijn de afgelopen 2 weken geweest voor ons gezin. We hebben eigenlijk onze draai kunnen behouden en alles keutelde gewoon door mede dankzij de hulp die wij in de huishouding hebben gekregen van schatten en de thuiszorg.

Dit heeft tot gevolg gehad dat we hebben kunnen leven! Natuurlijk heb je frustratie's en soms ook nog verdriet maar we houden ons zo sterk. Larissa houdt zich ook zo goed!

Natuurlijk was het een rotmoment toen ik niet bij haar feestje aanwezig kon/mocht zijn en daar is ze heel verdrietig van geweest (ze belde me op om te vertellen dat ze me miste en vroeg me waarom ik er niet bij mocht zijn en begon toen te huilen:'()

Dat zelfde geldt voor afgelopen zondag toen ik niet mee kon naar de verjaardag van mijn moeder. Daar heeft ze ook om gehuild. Je kan een 5 jarige niet alles uitleggen maar ze krijgen wel heel veel mee.

Gisterenavond heb ik een gesprek gehad met een ex-lotgenoot waar ik graag mee wilde praten. Het probleem waar ik tegen aanloop is dat ik geen vat kan krijgen (gevoelsmatig) op wat er aan de hand is en blijf het wel proberen. Na het prettige en verhelderende gesprek van gisteren heb ik begrepen dat dit ook niet gaat lukken omdat het te vers is. Je gaat zo snel de mallemolen in dat je het gevoelsmatig niet kan bijbenen. Hij begreep heel goed wat ik bedoelde. Het was zo fijn om met iemand te kunnen praten die er natuurlijk op zijn eigen manier er mee om is gegaan maar drommels goed begrijpt wat het met je als persoon doet, zowel lichaamlijk als geestelijk.

Ik ga proberen los te laten en me mee te laten voeren in de stroom van gebeurtenissen. Maar wat er de komende 10 weken ook gebeurt. De afgelopen 2 weken pakt niemand me meer af. Ik heb nog met mijn mannetje ons 11 jarig jubileum kunnen vieren met haar op mijn hoofd en heb de eerste schoolweek van mijn dochter mee mogen maken.....ik tel al mijn zegeningen.

Mijn bloedwaardes zijn dusdanig goed dat ik donderdag a.s. met chemo 1b mag gaan beginnen. Om 10.15 lig ik aan het infuus en de oncoloog heeft me nog wat medicijnen voorgeschreven met betrekking tot de buik en de misselijkheid. Ik ga er gewoon vanuit dat ik doodziek word van de chemo want het zou toch te mooi zijn als ik weer 2 weken kan functioneren zoals ik dat gedaan heb? We zullen het zien.

Liefs Barbara